Kyuubi said
เอนทรี่ก่อนที่ไม่มีบาบะก็เพราะ... เบื่อหน้าแล้ว เห็นบ่อย (ลำเอียงสุดฤทธิ์)
ที่ไม่มีข้อมูลของยูซังเลยก็เพราะ... ยังไม่ได้เข้าบล็อคยูซังง่ะ (＝◇＝;)
วันนี้... เอาเรื่องปัญญาอ่อนไร้สาระมาลงละกัน
นิทานรูปภาพ
Renn's Story หนึ่งวันของเร็นเร็น
หมายเหตุ
★ เรื่องราวต่อไปนี้เป็นเเรื่องราวสมมติ ไม่มีความเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์จริง
หรือตัวบุคคลใด ๆ ทั้งสิ้น(เหรอ?) โปรดใช้วิจารณญาณในการรับชม
☆ ดูเอาขำ ๆ อย่าใส่ใจรายละเอียด (หนูเขียนเรื่องไม่เป๊นนน อาศัยมั่ว ภาษาถูไถ)
กาลครั้งหนึ่งยังไม่ค่อยนานเท่าไหร่ มีหนุ่มน้อยน่ารักคนหนึ่ง นามว่า "เร็นเร็น"
เร็นเร็นเป็นหนุ่มน้อยที่มีหน้าตาอันคาวาอี้เป็นอาวุธ
และมีความรั่วเป็นสเตตัสหลัก 
แล้วในหนึ่งวันของเร็นเร็น เขาทำอะไรบ้างนะ ?
...
หลังจากที่ได้อาบน้ำแปรงฟันเสร็จ 
เขาก็ได้ขับรถออกไปข้างนอก
เพื่อไปเลือกซื้อรองเท้าคู่ใหม่(ของรักเขาล่ะ) 
เมื่อได้รองเท้าที่ต้องการแล้วก็แวะไปทานข้าวกลางวันต่อ 
หลังจากที่ทานข้าวเสร็จก็ได้ไปเดินเล่นต่อ และทันใดนั้นเอง...
เขาก็ได้พบกับ...!!
...แมวน้อยตัวหนึ่งที่ถูกห่อเอาไว้ 
น้องเหมียวตัวนั้นได้ส่งสายตาปิ๊ง ๆ มายังเขา (อา... น่ารักชะมัดเล้ย ><) เขาก้มลง
เพื่อที่จะอุ้มแมวเหมียวขึ้นมา แต่ยังไม่ทันได้ถึงตัวก็มีเสียงฝีเท้าวิ่งตรงมายังเขาซะก่อน
เขาเงยหน้าขึ้นมองหาเจ้าของฝีเท้านั่น 
แล้วก็ได้เห็นหนุ่มน้อยหน้าตาน่ารักคนหนึ่งที่วิ่งตรงมายังเขาแล้วก็อุ้มแมวขึ้นไป
พร้อมกับบอกว่านี่เป็นแมวสุดที่รักของเขาเอง
ที่พอดีกำลังเล่นกันอยู่แต่เจ้าเหมียวดันกลิ้งหนีมาไกลไปหน่อย(เอิ่ม... ทำไปได้เนอะ = =')
เร็นเร็น : แมวน่ารักจังเลยอ่ะ น่ารักเหมือนนายเลย *-*
เกงคิ : ใช่มะ ชั้นเลี้ยงมันอย่างดีเลยล่ะ ⌒▽⌒,, (แล้วปล่อยให้กลิ้งมาได้ไงฟะ - - )
เร็นเร็น : ชั้นเอง... ก็มีสัตว์เลี้ยงเหมือนกันนะ !
เกงคิ : (ทำสีหน้าให้ความสนใจ) นายเลี้ยงอะไรหรอ ?
เร็นเร็น : นี่ไง (หยิบรูปถ่ายหนึ่งใบขึ้นมาแล้วส่งให้ดู)
...
เกงคิ : ...(รับมาดูแล้วรีบส่งคืนให้อย่างรวดเร็ว)
เร็นเร็น : (ก้มลงมองรูปในมือ) อ๊ะ ! โทษที ...ผิดใบอ่ะ (หยิบรูปถ่ายใบใหม่ส่งให้)
เกงคิ : (ก้มลงมองรูปในมืออย่างไม่ไว้วางใจเท่าไหร่)
...
เกงคิ : (แอบถอนหายใจอย่างโล่งอก) อา... หมาน้อย น่ารักจัง (⌒￢⌒*)
เร็นเร็น : แต่น้อยกว่าเจ้าของเนอะ (^∇^)
เกงคิ : .......(￣□￣;
หลังจากคุยกันได้ซักพักทั้งคู่ก็ได้แยกย้ายกันไป เร็นเร็นผู้ว่างงานก็ยังคงเดินเล่นต่อไป
และทันใดนั้นเองเขาก็ได้เหลือบไปเจอกับ ...!!
...
'นั่นมัน... ดูยังไงก็เป็นคนนี่นา... ไม่ใช่ลิงแน่นอน ...'
เขายืนจ้องมองพลางครุ่นคิดอยู่ซักพัก ชายผู้นั้นก็ได้กระโดดลงจากกิ่งไม้
แล้วเริ่มออกวิ่งกระโดดไปมา...
แล้วสุดท้ายก็...
...
เร็นเร็นตัดสินใจเดินหนีออกจากบริเวณนั้นทันที...
พอเดินนาน ๆ เข้าก็เริ่มจะหิวอีกแล้วสินะ ' ไปหาของกินดีกว่า '
ระหว่างทางที่กำลังเดินหาร้านอาหารอยู่นั้นก็ได้พบกับ
...คุณพ่อที่พาลูกชายสองคนมาเที่ยว
และเมื่อเดินผ่านไปได้อีกซักพักก็ได้พบกับ...
ครอบครัวสุขสันต์อีกครอบครัวหนึ่ง
ที่กำลังทานขนมปังกันอย่างมีความสุข ซึ่งก่อนหน้านี้ก็เคยพบกัน
มาแล้วครั้งหนึ่งที่ห้าง ตอนที่เร็นเร็นกำลังสนุกอยู่กับการ
...พยายามยกไม้เทนนิสยักษ์อยู่ 
แล้วครอบครัวนี้ก็ผ่านมาเจอพอดี(การพบกันที่น่าประทับใจ -0-)
...
และแล้ว ก็ได้ร้านอาหารที่จะเข้าไปทานซักที เดินมาตั้งนาน ความหิวก็ชักจะมาก
แล้วจะช้าอยู่ไยเริ่มโซ้ยทันที 
ทันทีที่กินเสร็จเสียงโทรศัพท์จากคนคุ้นเคยก็ดังขึ้น(คิดเอาเองนะว่าใคร)
ซึ่งเสียงปลายสายได้กล่าวเอ่ยชวนให้ไปเล่นสนุ้กด้วยกัน ...
แน่นอนล่ะ เร็นเร็นไปตามคำชวนทันที 
เล่นกันมาได้ซักพัก จากความสนุกก็กลายเป็นความดุเดือด
เมื่อเรนซังเพชฌฆาตหน้าสวยเอ่ยปากท้าเร็นเร็น
"อย่าคิดนะว่าจะชนะชั้นได้ เร็วไปร้อยปีน้องหนู~!!"
และแล้ว ศึกชิงเจ้าสนุ้กสะท้านยุทธภพก็เริ่มต้นขึ้น........
เรนซังพยายามจะใช้มินามิเป็นตัวช่วย 
แต่ก็ไม่เป็นผลสำเร็จ...
เมื่อเร็นเร็นใช้ท่าพิฆาตเอาชนะไปได้อย่างหวุดหวิด
เกมจบภายในเวลา 8.2 นาที
...
เวลา 21 นาฬิกา กลับบ้านนอนกับจุตตะ.....
จบ !! (ซะงั้นอ่ะ = =)
คำเตือน เด็กดีทุกคนอย่าลืมแปรงฟันทุกวันอย่างน้อยสองเวลานะจ้ะ
ป.ล. ลองทายดูสิ ว่าคนที่โหนต้นไม้อยู่นั่นคือใคร ? คุคุ
つづく
